Door het raam kijk je naar buiten.

Het waait hard.

Het is donker en grauw, de takken van de bomen bewegen heftig op en neer en de regen lijkt voorlopig niet te stoppen. De een na de andere storm raast op dit moment over het land.

Het verlangen naar de lente wordt daarmee groter en de afkeer naar deze herfstachtige winter neemt toe.

En precies hier kom je uit bij weerstand.

Je wil dat er iets niet is, wat er wel is. Het mag er eigenlijk niet van je zijn.

Je verkrampt, bij de gedachte aan de kou, die het met zich meebrengt.

Het liefst kruip je weg onder een dekentje tot de storm is gaan liggen…

Maar deze keer blijf je kijken, door het raam.

Je neemt waar wat je ziet, zonder oordeel, zonder verlangen.

Op sommige momenten, zie je zelfs dat de boomstammen meebewegen.

En is het precies daar, waar je iets kunt leren..

Die bomen met hun takken, ze bewegen mee.

En juist door het meebewegen, neemt de weerstand af.

Vandaag is dit wat het is.

Voel hoe je zelf de kalmte kan bewaren, door mee te bewegen, door bijvoorbeeld op je ademhaling te letten, niet te verkrampen, maar te focussen op de warmte en het licht dat jezelf bij je draagt.

Als je in betere tijden goed geworteld bent en in donkere tijden goed geworteld kunt blijven en in plaats van afkeer en weerstand te bieden, kunt accepteren wat er nu is, maakt dat de storm misschien nog wel even, onverminderd doorgaat, maar dat jij zelf de storm als minder heftig ervaart.

En dat jij overeind kunt blijven staan in moeilijke periodes.

Vind jij het lastig om goed “geworteld” te zijn en te blijven in een stormachtige periode in je leven?

Ik help je graag!